De wielersport heeft zijn deel van de familiedynastieën gekend, met legendes die hun vaardigheden aan de volgende generatie doorgaven. Mathieu van der Poel komt bijvoorbeeld uit een lijn van wielergrootheden, waaronder zijn vader, Adrie van der Poel, en grootvader, Raymond Poulidor. Op dezelfde manier volgt Thibau Nys in de voetsporen van zijn vader, Sven Nys, een cyclocrosslegende. Wat de familie Nys echter uniek maakt, is hun gezamenlijke gebruik van Trek-fietsen, een merk dat een constante is gebleven in hun carrière.
Nu het UCI Cyclocross Wereldkampioenschap van 2025 in Liévin, Frankrijk, snel nadert, zal Thibau, een sterke kanshebber voor het podium en de huidige Europese en Belgische kampioen, op een Trek Boone rijden. Dit biedt een kans om zijn geavanceerde machine te vergelijken met die waarmee zijn vader tien jaar geleden racete, wat laat zien hoe veel – of hoe weinig – de cyclocrosstechnologie is geëvolueerd.
Thibau Nys’ moderne Trek Boone
Thibau Nys rijdt op een Trek Boone in maat 56, waarmee hij Trek’s toewijding aan cyclocross-specifieke fietsen handhaaft, ook al stappen andere merken over op gravelontwerpen. Zijn fiets is uitgerust met een SRAM Red AXS-groepset, met een enkel voorblad en een low-profile kettingvanger. Hoewel de exacte kettingbladmaat onduidelijk is, bevat deze een SRAM Red-vermogensmeter. Zijn 172,5 mm cranks zijn uitgerust met Shimano XTR-pedalen, wat zorgt voor een optimale krachtoverbrenging.
Voor de versnellingen gebruikt Thibau’s fiets doorgaans een 10-33 cassette, maar hij schakelt over op een 10-36 voor parcoursen die lagere versnellingen vereisen. Zijn Team Edition Challenge Limus-banden, bekend om hun diepe modderprofiel, bieden extra grip in zware omstandigheden. Zoals de meeste elite cyclocrossers, houdt hij vast aan buisvormige wielen, die ‘boeren’ (luchtverlies) voorkomen tijdens agressief bochtenwerk en gemakkelijker te berijden zijn als ze lek raken.
Een ander opvallend kenmerk is de traditionele cockpitopstelling, met een aparte stuurpen en stuurpen in plaats van een geïntegreerd ontwerp. Deze opstelling geeft prioriteit aan duurzaamheid, omdat het stuur kan roteren in plaats van vast te klikken bij crashes, een veelvoorkomend risico bij cyclocross.
Sven Nys’ Trek Boone uit 2014
Sven Nys reed in de latere jaren van zijn carrière ook op een Trek Boone in maat 56, hoewel de framegeometrie sindsdien enigszins is veranderd. Het model uit 2014 had een meer horizontale bovenbuis, wat hielp bij het dragen van de fiets, maar technische afdalingen mogelijk lastiger maakte. Desondanks introduceerde Trek de Isospeed Decoupler om de flexibiliteit van de achterkant te verbeteren.
Een van de grootste verschillen tussen de fietsen van vader en zoon is de remtechnologie. In 2014 werden schijfremmen nog steeds geleidelijk geïntroduceerd in cyclocross, dus reed Sven zowel op een Boone met schijfremmen als op een versie met cantileverremmen. Zijn model met schijfremmen gebruikte ook snelspanwielen in plaats van moderne steekassen, waardoor het uitlijnen van de schijfrem moeilijker werd.
Svens aandrijflijn verschilde ook aanzienlijk. Hij gebruikte een Shimano Dura-Ace groepset met een 2x-systeem, in plaats van Thibaus moderne 1x-opstelling. Zijn 39/46T-kettingbladen maakten een strakkere 11-28-cassette mogelijk, die kleinere versnellingssprongen bood om een optimale cadans te behouden. Het ontbreken van een koppelingsderailleur verhoogde echter het risico op kettingval, wat leidde tot het gebruik van een extra kettingvanger.
Net als zijn zoon racete Sven op tubular-banden, waarbij hij de voorkeur gaf aan Dugast Rhino-modellen in plaats van het Challenge-merk dat Thibau momenteel gebruikt. De fietsen van beide rijders hebben ook ronde sturen, wat aantoont dat sommige aspecten van het ontwerp van cyclocrossfietsen ongewijzigd zijn gebleven.
Ondanks technologische vooruitgang is het kernontwerp van cyclocrossfietsen de afgelopen tien jaar verrassend consistent gebleven. Hoewel schijfremmen en elektronisch schakelen nu standaard zijn, laat de voorkeur voor tubular-banden, traditionele cockpit-opstellingen en vergelijkbare geometrie zien dat cyclocross nog steeds waarde hecht aan beproefde technologie boven snelle innovatie.
Terwijl Thibau Nys zich opmaakt voor het WK, rijdt hij op een fiets die, hoewel gemoderniseerd, nog steeds sterke overeenkomsten vertoont met die van zijn vader. De erfenis van Nys blijft bestaan, niet alleen in hun dominantie op het parcours, maar ook in hun keuze van uitrusting.
