Nu het wielerseizoen van 2025 van start gaat, hangt er een bekende vraag boven Wout van Aert: zal dit eindelijk het jaar zijn dat hij een geplaveid Monument wint? Ondanks jaren van bijna-ongelukken, pech en zware concurrentie, blijft de renner van Visma-Lease a Bike vastbesloten om overwinningen te behalen in de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix, twee wedstrijden die hem ontgaan zijn sinds zijn debuut in 2018.
Een langverwachte Monument-overwinning
Voor een renner van het kaliber van Van Aert is het ontbreken van deze prestigieuze overwinningen op zijn palmares verbijsterend. Sinds hij de profscene betrad, blonk hij uit in klassiekers, grote rondes, tijdritten en veldrijden, maar zijn beste resultaten in Vlaanderen en Roubaix waren tweede en derde plaatsen, nooit de hoogste trede van het podium.
Ondertussen heeft zijn oude rivaal Mathieu van der Poel al zes Monument-overwinningen behaald, waaronder drie Vlaamse titels en opeenvolgende overwinningen in Roubaix. Het contrast is groot: Van der Poel 6 – Van Aert 1, waarbij de enige Monument-triomf van de Belg in 2020 in Milaan-San Remo was.
Obsessie of normale ambitie?
Ondanks dat de media en fans deze races als zijn ultieme doel beschouwen, houdt Van Aert vol dat hij er niet op gefixeerd is. “Sommige mensen creëren het verhaal dat het een obsessie is, maar dat heb ik nooit gezegd”, zei hij tijdens het trainingskamp van zijn team in Spanje. “Ik draai het altijd om: als ik zou zeggen dat het me niet kan schelen om Vlaanderen en Roubaix te winnen, wat zou je dan zeggen? Het is gewoon een normale ambitie voor een renner als ik.”
Toch erkent hij ook hoeveel het zou betekenen om eindelijk te winnen: “Als het gebeurt, zal het een enorme opluchting zijn. Zo niet, dan geniet ik nog steeds van het najagen van de droom.”
Onvoltooide zaken
Van Aert is een consistente kanshebber, maar blessures, ziekte en puur ongeluk hebben hem vaak in de weg gestaan. Terugblikkend op eerdere tegenslagen, herinnerde hij zich:
Een lekke band in Roubaix (2023), waardoor hij een potentiële kans op de overwinning verloor.
Covid-19 voor Vlaanderen (2022), waardoor hij niet aan de race kon beginnen.
Een crash in Dwars door Vlaanderen (2024), waardoor zijn voorbereiding werd verstoord.
Hij weigert echter om pech als excuus te gebruiken. “Ik kan niet zeggen dat ik zou hebben gewonnen als ik aan de start had gestaan. Ik was in goede vorm, maar je weet het nooit. Toch geloof ik dat ik het in mijn benen heb.”
Zijn vorm aanscherpen door veldrijden
Terwijl sommige renners zich in de winter alleen op wegtraining richten, heeft Van Aert opnieuw gekozen voor een verkort veldritseizoen. Bij zijn terugkeer in Azencross eindigde hij als vierde, gevolgd door twee dominante overwinningen een week later.
Ondanks vragen of hij ‘cross moest opgeven om zich te richten op wegwielrennen, blijft Van Aert zich eraan committeren. “De inspanning die je in deze races van een uur steekt, kun je niet evenaren in de training”, legde hij uit. “Het houdt me scherp, bouwt mijn vaardigheden op en helpt me fit te blijven in de winter.”
Beyond the Classics: een seizoen met twee grote rondes
Hoewel Vlaanderen en Roubaix belangrijke doelen zijn, heeft Van Aert een ambitieus schema voor 2025, met onder meer:
Debuut in de Giro d’Italia – mikken op etappezeges en mogelijk het dragen van de roze trui.
Terugkeer in de Tour de France – steun voor Jonas Vingegaards poging tot wraak op Tadej Pogačar.
“Het verliezen van de Tour vorig jaar was zwaar en we willen het terugpakken. Zelfs als Pogačar in 2024 won, moet hij beter zijn om hem in 2025 te winnen”, waarschuwde Van Aert.
Wordt 2025 het jaar?
Ondanks jaren van frustratie blijft Van Aert ervan overtuigd dat hij uiteindelijk de overwinning zal behalen in Vlaanderen en Roubaix. “Ik geloof dat als ik mezelf de tijd geef, ik terugkom waar ik hoor.”
Nu het klassieke seizoen voor de deur staat, is de druk hoog. Maar als Van Aert eindelijk de kasseien kan bedwingen, zou dat een van de meest lonende overwinningen uit zijn carrière zijn.
