Van jongs af aan was Mathieu van der Poel ondergedompeld in de wereld van het wielrennen. Als zoon van voormalig profwielrenner Adri van der Poel en kleinzoon van de legendarische Raymond Poulidor, zat hij op de eerste rij bij de triomfen en uitdagingen van de sport. Maar naast genetica en talent waren het de onschatbare lessen die zijn ouders hem meegaven die hem vormden tot de kampioen die hij vandaag de dag is.
Ten eerste, passie boven alles
Een van de eerste lessen die Mathieu leerde, was dat succes in het wielrennen – of welke sport dan ook – begint met passie. “Mijn vader heeft me nooit gedwongen om te gaan wielrennen”, herinnert Van der Poel zich. “Hij wilde dat ik er eerst van zou houden voordat ik aan winnen dacht.” Zijn ouders moedigden hem aan om verschillende sporten te verkennen, waardoor hij een echte passie kon ontwikkelen in plaats van zich onder druk gezet te voelen om in hun voetsporen te treden. Deze basis hielp hem gemotiveerd te blijven, zelfs in moeilijke tijden.
Ten tweede, winnen is niet alles
Ondanks dat hij uit een geslacht van kampioenen komt, werd Van der Poel geleerd dat winnen niet de enige maatstaf voor succes was. “Mijn grootvader, Raymond Poulidor, was geliefd, ondanks dat hij de Tour de France nooit had gewonnen”, legt hij uit. “Hij leerde me dat hoe je racet en hoe je met tegenslagen omgaat net zo belangrijk is als het resultaat.” Deze les werd cruciaal gedurende zijn hele carrière, vooral tijdens races waarin hij tegenslagen tegenkwam.
Ten derde, hard werken en veerkracht zijn de sleutel
Talent kan een atleet maar tot op zekere hoogte brengen, en Van der Poel leerde van zijn vader dat doorzettingsvermogen het ware geheim is voor een lang leven in de sport. “Mijn vader zei altijd dat talent een gave is, maar hard werken is wat je geweldig maakt”, zegt hij. Van meedogenloze trainingssessies tot het herstellen van blessures, hij begreep dat wielrennen zowel fysieke als mentale kracht vereiste.
Ten vierde, veelzijdigheid is een kracht
In tegenstelling tot veel wielrenners die zich al vroeg specialiseren, moedigden Mathieu’s ouders hem aan om in meerdere disciplines te concurreren. “Mij is nooit verteld dat ik me op één ding moest richten”, merkt hij op. “Op de weg, in het veldrijden en op mountainbikes heb ik verschillende vaardigheden ontwikkeld die me in alle races helpen.” Deze veelzijdigheid werd een bepalende eigenschap van zijn carrière, waardoor hij naadloos van discipline kon wisselen en in elke discipline kon uitblinken.
Tot slot: geniet van de reis
Misschien wel de belangrijkste les die Van der Poel leerde, was om van het proces te genieten. “Mijn ouders herinnerden me er altijd aan dat wielrennen leuk moet zijn”, zegt hij. “Ja, het gaat erom jezelf te pushen, maar als je de vreugde verliest, verlies je alles.” Deze mentaliteit helpt hem om wedstrijden met enthousiasme en liefde voor de sport te benaderen, wat zijn onvermoeibare drive voedt.
Terwijl Mathieu van der Poel geschiedenis blijft schrijven in het wielrennen, draagt hij deze lessen met zich mee – lessen die niet alleen zijn carrière vormgaven, maar ook definiëren wie hij is als atleet en deelnemer.
