In een moment van verrassende eerlijkheid dat de wielerwereld in beroering heeft gebracht, heeft een van Mathieu van der Poels Alpecin-Deceuninck-ploeggenoten scepsis geuit over de dominante prestatie van de Nederlandse superster in Parijs-Roubaix afgelopen zondag. Ondanks Van der Poels overtuigende solooverwinning – zijn tweede in de Hel van het Noorden – vroeg een renner uit het team zich af of Van der Poel wel in topvorm was voor de koers.
“Ik denk niet dat hij zo fit is”, zou de anonieme ploeggenoot na afloop van de koers tegen de Nederlandse media hebben gezegd. “Maar… op de een of andere manier is hij er toch in geslaagd de koers te verpesten. Dat is gewoon Mathieu, denk ik.”
De reacties, die snel viraal gingen onder wielerfans en media, riepen niet alleen vragen op over Van der Poels prestaties, maar ook over de interne dynamiek van een team dat steeds meer wordt gekenmerkt door zijn status als superster.
Van der Poels rit in Parijs-Roubaix in 2025 was ronduit spectaculair. De regerend wereldkampioen zette een solo-aanval in, die zijn rivalen deed worstelen – en faalde – om de achterstand in te halen. Hij kwam over de finishlijn op de Velodrome van Roubaix, bedekt met stof en modder, maar behaalde toch een voorsprong van bijna twee minuten op de achtervolgers. Zijn overwinning was klinisch, gecontroleerd en volkomen dominant.
Maar achter de schermen leek niet iedereen overtuigd te zijn van Van der Poels conditie voorafgaand aan de wedstrijd.
“Tijdens de verkenningsritten en de training deed hij niets bijzonders”, vervolgde zijn ploeggenoot. “Er was zelfs een gevoel dat hij misschien moe was – dat al het reizen, de media en de druk van de verwachtingen hem begonnen in te halen. En dan gaat hij er op uit en wint hij zomaar Parijs-Roubaix? Je schudt gewoon je hoofd van ongeloof.”
Insiders van het team hebben hun eigen kijk op de situatie gegeven en suggereren dat Van der Poels vermogen om te winnen, zelfs als hij niet 100% is, hem zo’n zeldzaam talent maakt. “Mathieu hoeft zich niet te laten zien tijdens de training”, zei een medewerker van de ploeg die anoniem wilde blijven. “Hij piekt niet in databestanden. Hij piekt in wedstrijden. Dat is het verschil.”
Analisten onderschrijven deze mening en merkten op dat Van der Poel zijn beste prestaties vaak bewaart voor de grootste etappes – of het nu de Ronde van Vlaanderen, het WK of de Olympische Spelen zijn. “Er zijn renners die trainen als machines en vervolgens niet presteren onder druk”, aldus wielercommentator Michel Wuyts. “En dan zijn er renners zoals Van der Poel die in monsters veranderen wanneer de koers het laatste uur ingaat.”
De openhartige opmerkingen van de ploeggenoot hebben echter de deur geopend voor mogelijke spanningen binnen het team, met name vanwege de enorme aandacht die Van der Poel krijgt. Hoewel zijn succes Alpecin-Deceuninck aandacht, sponsoring en resultaten oplevert, werpt het ook een lange schaduw over zijn mederenners, van wie velen onvermoeibaar in ondersteunende rollen werken en zelden hun moment in de schijnwerpers krijgen.
“Er is altijd die onuitgesproken realiteit in wielerploegen”, aldus een voormalig WorldTour-renner. “Wanneer één renner het gezicht van de ploeg wordt, kunnen anderen zich over het hoofd gezien of ondergewaardeerd voelen. De opmerkingen van de ploeggenoot zijn misschien niet kwaadaardig bedoeld – ze kunnen gewoon een weerspiegeling zijn van die onbalans.”
Van der Poel leek echter onbewogen toen hem na de wedstrijd naar de opmerkingen werd gevraagd. “Ik begrijp dat mensen van buitenaf – en zelfs binnen het team – verrast kunnen zijn”, zei hij met een licht schouderophalen. “Ik voelde me deze week niet geweldig. Maar Parijs-Roubaix win je niet alleen met perfecte benen. Je hebt instinct, ervaring en het vermogen om te lijden nodig. Ik heb geleerd op mijn lichaam te vertrouwen, zelfs als het niet perfect aanvoelt.”
Hij nam ook even de tijd om zijn dankbaarheid te uiten aan zijn teamgenoten. “Of ik nu 100% ben of niet, ik kan deze wedstrijden niet alleen winnen. Mijn teamgenoten hebben me geweldig gepositioneerd en de chaos in de beginfase onder controle gehouden. Deze overwinning is voor ons allemaal.”
Nu de rust wederkeert na weer een memorabele editie van de Koningin der Klassiekers, zal de discussie over Van der Poels vorm – en de opmerkingen van zijn teamgenoot – waarschijnlijk niet van de ene op de andere dag verdwijnen. Maar wat onbetwistbaar blijft, is Van der Poels ongelooflijke vermogen om de logica te tarten en te presteren wanneer het er het meest toe doet.
Of hij nu fysiek in topvorm was of niet, hij was die dag onmiskenbaar de sterkste renner op de weg. En in een race zo bruut en onvoorspelbaar als Parijs-Roubaix is dat wat er echt toe doet.
