Thibau Nys heeft zowel in het veldrijden als op de weg voor opschudding gezorgd, maar bij elke overwinning komt een bekende vraag naar boven: treedt hij slechts in de voetsporen van zijn vader, of creëert hij zijn eigen nalatenschap? Als zoon van veldritlegende Sven Nys zijn vergelijkingen onvermijdelijk en critici beweren dat zijn succes grotendeels wordt beïnvloed door de reputatie van zijn vader.
Onlangs sprak Sven Nys zich uit over deze zorgen en maakte duidelijk dat hoewel hij Thibau heeft geleid, de prestaties van zijn zoon het resultaat zijn van zijn eigen talent en toewijding.

Sven Nys: “Thibau heeft alles zelf verdiend”
In een recent interview ontkende Sven beweringen dat Thibau’s opkomst is aangewakkerd door nepotisme en zei:
“Mensen zullen altijd praten, maar Thibau werkt harder dan iedereen die ik ken. Ja, ik heb hem advies gegeven, maar als hij wint, is dat vanwege zijn eigen toewijding, niet vanwege mijn naam.”
Sven, die meerdere wereldkampioenschappen won en meer dan tien jaar lang de cyclocross domineerde, begrijpt de druk om in de schijnwerpers te staan. Hij dringt er echter op aan dat zijn zoon nog kritischer wordt bekeken, omdat velen verwachten dat hij zijn eigen carrière zal evenaren of zelfs overtreffen.
Thibau Nys: Een ander pad, dezelfde passie
Hoewel Sven voornamelijk een cyclocrossspecialist was, heeft Thibau zich toegelegd op wegwielrennen en toont hij in beide disciplines veelbelovende prestaties. Zijn recente prestaties hebben indruk gemaakt op fans en velen geloven dat hij het potentieel heeft om over te stappen naar een elitewielrenner, iets wat zijn vader nooit op het hoogste niveau heeft nagestreefd.
“Ik hou van cyclocross, maar ik zie mezelf ook uitblinken op de weg”, zei Thibau. “Ik wil mijn eigen verhaal creëren en als dat betekent dat ik een andere route moet nemen dan mijn vader, dan is dat maar zo.”
Ondanks zijn groeiende lijst met prestaties, beweren sceptici dat Thibau profiteert van privileges die andere jonge renners niet hebben, waaronder vroege blootstelling aan topklasse trainingsfaciliteiten, elitecoaching en connecties in de wielerwereld. Sven is echter snel om dit idee te betwisten:
“Een beroemde vader hebben, levert je geen wedstrijden op. Je moet nog steeds trainen, lijden en jezelf bewijzen op de fiets. Thibau heeft dat gedaan.”
De vergelijkingen tussen Sven en Thibau Nys zullen waarschijnlijk nooit verdwijnen, maar de jongere Nys lijkt vastbesloten om op zijn eigen voorwaarden een naam voor zichzelf te maken. Met elke race neemt hij afstand van het label “Svens zoon” en komt hij dichter bij het worden van een wielerster op eigen titel.
Wat Sven betreft, hij blijft de grootste supporter van zijn zoon, niet als een legende van de sport, maar gewoon als een trotse vader.






















