Voor het eerst sinds 2021 kon Visma | Lease a Bike het tempo niet controleren in de Omloop Het Nieuwsblad, een race die vaak de toon zet voor het klassiekerseizoen. De overeenkomsten met die editie van 2021 waren opvallend: sterke tegenwind maakte de race uitdagender en uiteindelijk kwam er een onverwachte winnaar uit de bus. Binnen het team werd er niet geprobeerd om hun prestatie te verbloemen. “Het was niet goed genoeg”, gaf Wout van Aert toe, erkennend dat zowel hij als zijn team tekort waren geschoten.
Struggles op de Molenberg
De Molenberg is al lang een beslissend punt in de Omloop Het Nieuwsblad en dit jaar bleek het Visma | Lease a Bike duur te staan. Het team worstelde met de positionering op dit sleutelmoment. “We zaten te ver achter, behalve Matteo (Jorgenson)”, legde Tiesj Benoot uit, die samen met Jorgenson, Van Aert, Per Strand Hagenes en de herstellende Victor Campenaerts verantwoordelijk was voor het vormgeven van de racefinale.
“We hebben daar een fout gemaakt”, gaf Benoot toe. Desondanks voelde hij zich sterk en wist hij de kloof te dichten, maar het gebrek aan controle bleek hem duur te staan. “Met de tegenwind dacht ik dat alles weer goed zou komen, net als in 2021. Het was een vergelijkbare race als toen. We hadden nog steeds drie jongens in de mix, maar we waren gewoon niet dominant.”
Van Aert: “Ik jaagde de race te veel na”
Van Aert beaamde soortgelijke gevoelens en gaf toe dat Visma | Lease a Bike “de race niet kon dicteren”. Hij erkende dat hij zich niet op zijn best voelde en te veel tijd besteedde aan reageren in plaats van zichzelf te laten gelden op belangrijke momenten.
“Ik was vandaag niet scherp en jaagde te veel op de race. Onze positionering was slecht. De Molenberg is een cruciaal punt en als je maar één renner op de juiste plek hebt… is dat niet goed,” zei Van Aert. “In een race als deze doen je benen en vorm het werk. Ik was gewoon niet sterk genoeg om iets te forceren.”
Hij benadrukte verder het belang van positionering en erkende dat hij vastzat achter de verwachte splits omdat hij op het cruciale moment te ver achter lag.
“Er zat niets meer in mijn benen”
Van Aert bleef reflecteren op zijn prestatie en gaf toe dat hij zich nooit echt zeker voelde tijdens de race. “Positionering is altijd belangrijk, maar uiteindelijk komt het neer op de benen,” zei hij. “Ik dacht dat we na de Molenberg terug zouden komen, en dat deden we ook, maar ik voelde me niet zeker voor de sprint, vooral niet met zoveel snelle jongens nog in de groep.”
Uiteindelijk werd de race gewonnen door Søren Wærenskjold van Uno-X, die Paul Magnier (Soudal Quick-Step) in de eindsprint achter zich hield. Van Aert, die als 11e eindigde, gaf toe dat zijn prestatie niet aan zijn gebruikelijke standaard voldeed.
“Ik voelde tijdens de race dat ik niet over mijn beste benen beschikte. Ik heb het geprobeerd, maar op het moment dat ik trapte, wist ik dat er niets meer over was”, gaf hij toe. Hij zal echter niet lang bij deze teleurstelling stilstaan, want hij verlegt zijn focus snel naar Kuurne-Brussel-Kuurne op zondag.
“Ik ga eerst douchen en dan denk ik na over die race”, besloot Van Aert.
