Van Aert teleurgesteld: “Ze laten ons in de steek”
In het laatste rechte stuk van etappe 20 leek de spanning even te verdwijnen — maar het peloton kreeg alsnog een venijnige staart. Een valpartij op slechts 500 meter van de finish zorgde voor chaos en liet Wout van Aert gefrustreerd achter.
Ereplaatsen, grote risico’s
Damien Touzé en Clément Venturini gingen onderuit tijdens een sprint om de dertiende plaats in Pontarlier. Op papier leek het onbeduidend, maar de gevolgen waren reëel. Van Aert zag het gebeuren en kon de val nipt vermijden. Na afloop toonde hij begrip, maar uitte ook zijn zorgen.
“Ik snap het ergens wel,” vertelde hij aan Het Nieuwsblad. “Het is vreemd om te zien hoeveel risico er genomen wordt voor ereplaatsen, maar dit is de grootste koers ter wereld. Dan is het logisch dat renners zich volledig geven, zelfs voor een twaalfde of dertiende plaats.” Zijn respect voor hun inzet stond vast — maar zijn kritiek was gericht op een ander vlak.
Kritiek op de ASO
Wat Van Aert het meest frustreerde, was het parcours in de laatste kilometer. “Tot het einde vechten hoort bij het wielrennen. Maar dat betekent nog niet dat je scherpe bochten moet leggen in de laatste 500 meter.”
Hij wees op een gevaarlijke bocht vlak voor de finish, die door het uitgedunde peloton in volle sprint moest worden genomen. “Hier laat de organisatie het toch weer een beetje afweten,” klonk het kritisch.
Veiligheid in de slotkilometer is al langer een heet hangijzer binnen het peloton. Met zijn opmerkingen sluit Van Aert zich aan bij een steeds luidere oproep richting koersorganisaties om meer verantwoordelijkheid te nemen. Dat renners risico’s nemen is bekend — maar het parcours mag hen daar niet toe dwingen.
