Van Aert geconfronteerd met oud trauma: “Ik denk er elke dag aan”
Precies zes jaar geleden, op 19 juli 2019, kwam Wout van Aerts debuut in de Tour de France op dramatische wijze ten einde. In de Belgische kampioenentrui en op weg naar een toptijd in de tijdrit in Pau, ging het gruwelijk mis. Een scherpe bocht, een nadarhekken te dicht bij de weg—Van Aert ging hard onderuit. Het resultaat: een gapende wond van 21 centimeter in zijn rechterbovenbeen en een abrupt einde aan een veelbelovende eerste Tour, waarin hij nochtans al een rit had gewonnen.
Vandaag staat Van Aert opnieuw aan de start in Pau, dit keer voor een loodzware Pyreneeënrit. Maar terwijl het parcours zwaar is, drukt vooral het mentale gewicht.
“Ik wist niet dat het exact zes jaar geleden was,” zei Van Aert. “Maar eerlijk? Elke keer dat ik hier kom, denk ik eraan. We komen hier elk jaar… Altijd hetzelfde hotel, altijd dezelfde weg naar de start. Zelfs de neutrale zone loopt vaak langs diezelfde bocht.”
Van Aert praat zelden over de val, maar het litteken—zowel letterlijk als figuurlijk—blijft. “Het was gewoon geen fijne dag. Maar ik heb hier ook mooie momenten beleefd.”
Hij noemt het incident zelfs een keerpunt. “Misschien heb ik daardoor prestaties geleverd die anders niet waren gelukt.” Toch besluit hij: “Het doet me intussen weinig pijn meer. Maar vergeten? Nee, dat lukt nooit.”
