De Belgische wielerlegende Roger De Vlaeminck is nooit iemand geweest die zijn woorden omdraait en zijn laatste kritiek op het moderne wielrennen heeft opnieuw tot debatten in het peloton geleid. De viervoudig winnaar van Parijs-Roubaix nam onlangs de huidige koersstijl onder vuur en noemde Mathieu van der Poel een gebrek aan agressie in de klassiekers.
De Vlaeminck stelt Van der Poels tactieken ter discussie
In een botte beoordeling bekritiseerde De Vlaeminck Van der Poels aanpak in grote eendaagse wedstrijden. “Van der Poel zat 250 kilometer in de wielen”, zei hij, verwijzend naar de strategie van de Nederlandse ster om energie te sparen voordat hij in de laatste etappe een beslissende aanval lanceerde. “Hij hoefde alleen maar iets te doen in het laatste stuk.”
Hoewel Van der Poel heeft bewezen een meester te zijn in het uitvoeren van bewegingen in de laatste ronde, gelooft De Vlaeminck dat zijn stijl scherp contrasteert met de op uithoudingsvermogen gebaseerde, alles-in-één inspanningen van eerdere generaties. “Wij reden vroeger ook alle wedstrijden”, voegde hij toe, waarmee hij het idee verwierp dat de huidige wielerkalender veeleisender is dan in zijn tijd.
De opmerkingen van De Vlaeminck spelen in op een langlopend debat over hoe professioneel wielrennen is geëvolueerd. In zijn tijd pakten renners slopende wedstrijdschema’s aan zonder de moderne voordelen van wetenschappelijke training, geavanceerde voeding en aerodynamisch geoptimaliseerde uitrusting. Velen van zijn generatie beweren dat de huidige race te gecontroleerd is, waarbij teams vertrouwen op vermogensmeters en tactieken die leiden tot conservatiever racen.
Van der Poel heeft echter herhaaldelijk laten zien dat zijn aanpak zeer effectief is. Hij stormde naar de overwinning in de wereldkampioenschappen van 2023 en 2024 en heeft een reputatie opgebouwd als een van de meest dominante klassiekerrenners van zijn tijd. Zijn vermogen om de race te lezen en op het perfecte moment toe te slaan, wordt door velen als een kracht beschouwd, ook al past het niet bij De Vlaemincks ouderwetse mentaliteit.
Ondanks de veranderingen in racestijlen wordt De Vlaemincks tijdperk nog steeds vereerd om zijn meedogenloze taaiheid. Renners uit zijn tijd, waaronder Eddy Merckx en Francesco Moser, moesten in meerdere disciplines strijden en minder gecontroleerde omgevingen trotseren. De chaotische, uitputtende races van vroeger zijn een nostalgische maatstaf geworden voor veel wielerpuristen.
Of de renners van vandaag de dag echt “zachter” zijn of zich gewoon aanpassen aan een andere vorm van racen, blijft echter subjectief. Met Van der Poel en anderen die spannende prestaties blijven leveren, blijft de sport net zo spannend als altijd, alleen op een andere manier dan De Vlaeminck zich herinnert.
