Van Aert keek vanaf de bank toe
Wout van Aert was opvallend afwezig tijdens de indrukwekkende vertoning bij Milaan-San Remo afgelopen weekend, een feit dat al vóór de race werd benadrukt. Het is waarschijnlijk dat hij de afloop van de wedstrijd moeilijk heeft kunnen aanzien.
Toeschouwer vanaf de bank
Het tempo versnelde al vanaf de voet van de Cipressa, een moment dat traditioneel als te vroeg wordt beschouwd voor aanvallen. Maar Tadej Pogačar trok zich daar niets van aan, alleen om te ontdekken dat Mathieu van der Poel niet van plan was hem te laten gaan. Uiteindelijk voegde Filippo Ganna zich bij hen op de Via Roma, wat voor een spectaculair schouwspel zorgde.
Het is interessant om te bedenken wat Van Aert hiervan dacht. Zijn Strava-activiteit suggereert dat hij het grootste deel van de race heeft bekeken, aangezien hij zaterdagmiddag geen rit registreerde. Die ochtend deed hij een relatief vlakke training van 50 kilometer met Tiesj Benoot. De volgende dag ging hij een stuk zwaarder trainen: meer dan 150 kilometer met meer dan 4.000 hoogtemeters. Dit was een vooraf geplande training en geen reactie op de gebeurtenissen bij Milaan-San Remo.
Een harde realiteit
Veel wielerliefhebbers beseffen dat Van Aert op zijn absolute topniveau zal moeten zijn om te kunnen concurreren met de toppers van afgelopen weekend. Commentator Karl Vannieuwkerke zei: “Ik denk dat er perfect werk verricht moet worden op een berg in Tenerife. Wout van Aert is gewaarschuwd: hij zal beter moeten zijn dan wat we vorig jaar van hem zagen.”
Zelfs zijn vaste trainingspartner en goede vriend Jan Bakelants denkt dat Van Aert niet gerust is. “Als je niet meedoet, kun je niets veranderen. Maar na deze prestatie kan ik me voorstellen dat terugkeren in competitie tegen deze renners, op vrijdag in de E3 Saxo Classic, geen prettig vooruitzicht is,” schreef Bakelants in zijn column voor HLN.
Hij voegde eraan toe: “Ik denk niet dat hij erg gevoelig is voor alles wat er op sociale media en in de kranten wordt geschreven; hij laat dat niet in zijn hoofd kruipen. Maar hij zal zich ongetwijfeld realiseren wat Van der Poel heeft gepresteerd: niet alleen het winnen van een Monument, maar ook op de meest briljante en iconische manier mogelijk.”
