Analist sabelt Van der Poel neer: “Belachelijk, belachelijk, belachelijk!”
Voor Mathieu van der Poel werd het opnieuw een geslaagd voorjaar, ondanks het feit dat hij voor het eerst in jaren geen Monument wist te winnen. Wout van Aert slaagde daar wél in, en volgens ex-renner Chris Horner is dat één van de redenen waarom Van Aert een beter voorjaar kende dan Van der Poel.

‘Belachelijke’ Van der Poel
Via zijn eigen YouTube-kanaal stelde Horner een lijst samen van de beste renners van het voorjaar. Van der Poel eindigde daarin op de zevende plaats, terwijl Van Aert één plekje hoger op zes stond. De Amerikaan, inmiddels een veelgevraagd analist, legde uit waarom hij die keuze maakte.
“Ik plaats Wout van Aert boven Mathieu van der Poel. Waarom? Omdat hij Van der Poel versloeg in Parijs–Roubaix. Na zijn enkelblessure tijdens het veldritseizoen heeft Van Aert bijzonder constant gepresteerd,” aldus Horner. “We zagen zijn vorm week na week verbeteren.”
Maar Horner leek zich ook duidelijk te ergeren aan één specifieke prestatie van Van der Poel, met name tijdens de slotrit van Tirreno-Adriatico.
“Daar probeerde Van der Poel nog een zware trainingsinspanning af te werken als voorbereiding op Milaan-Sanremo. Ik vond dat toen al belachelijk, en ik vind het nog steeds belachelijk. Over tien jaar zal het nog altijd belachelijk zijn,” klonk het scherp.
“Volgens mij is er geen enkele reden om in de laatste rit van Tirreno-Adriatico nog zo diep te gaan om klaar te zijn voor Milaan-Sanremo. Dat extra beetje training maakt uiteindelijk nauwelijks verschil. Terwijl Van der Poel op kop reed, was het Van Aert die het gat dichtreed.”
Van Aert weet te overtuigen
Zo komen we opnieuw uit bij Van Aert, die meteen in La Primavera een sterke indruk naliet. Ook Horner was onder de indruk.

“Na zijn valpartij knokte hij zich terug naar de achtervolgende groep en sprintte hij alsnog naar een knappe derde plaats.”
Tot slot wees Horner ook op Van Aerts sterke optreden in Parijs-Roubaix.
“Daar maakte hij indruk tegenover Tadej Pogacar en reed hij bovendien een tactisch bijzonder sterke finale op de laatste kasseistroken.”






















